22.5 C
Amorgós
HomeAmorgos NewsΗ Ράνια Θηραίου σε μία συγκλονιστική συνέντευξη στο protothema.gr μιλά για τον...

Η Ράνια Θηραίου σε μία συγκλονιστική συνέντευξη στο protothema.gr μιλά για τον εφιάλτη που έζησε λεπτό προς λεπτό με τους υπόλοιπους επιβάτες του πλοίου

Κραυγή αγωνίας: «Εγώ σώθηκα, ο σύζυγος μου είναι ακόμα στο πλοίο»

Η Ράνια Θηραίου είναι η 44χρονη γυναίκα επιβάτης του πλοίου που έμελε τις τελευταίες ώρες να προκαλέσει ανησυχία και φόβο για την τύχη επιβατών που είδαν ξαφνικά τη ζωή τους να απειλείται όταν βρέθηκαν αντιμέτωποι με μία εφιαλτική στιγμή καθώς το πλοίο που επέβαιναν ζώστηκε από φλόγες.

«Το ένιωσα αυτό ότι είμαστε πολύ κοντά στο τέλος. Οι πρώτες σκέψεις, νιώθεις την παγωμένη ανάσα του θανάτου να σε απειλεί. Είσαι μόνος, στο έλεος του Θεού, στο έλεος των ακραίων καιρικών φαινομένων προσπαθείς να διατηρήσεις τη φλόγα ελπίδας ότι ο Θεός θα σε λυπηθεί και πως θα σωθείς», λέει με τρεμάμενη φωνή από την άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής. Η Ράνια ήταν η φωνή που ακούγαμε καθ΄ όλη τη διάρκεια της νύχτας να προσπαθεί με ψυχραιμία να δίνει λεπτό προς λεπτό την εικόνα που επικρατούσε στο πλοίο και να καταφέρνει με μία πρωτοφανή ψυχραιμία να δίνει κουράγιο σε όλους κάνοντας μέσα από τηλεοπτικά μέσα έκκληση για άμεση βοήθεια. «Εκείνη τη στιγμή δεν καταλαβαίνω ακόμη πως βρήκα το κουράγιο να το κάνω αυτό. Ήταν σα να ένιωθα ότι έπρεπε κάποιος να μπει στην πρώτη γραμμή να το πάρει πάνω του και να προσπαθήσει να δώσει με εικόνα αυτό που συνέβαινε. Δεν έχεις και πολλά περιθώρια να σκεφτείς μόνο τον εαυτό σου, όταν δίπλα σου ακούς, βλέπεις γυναίκες, άντρες παιδιά να φωνάζουν να κλαίνε. Λες αυτό έκανα και εγώ κάνε δώσε τον αγώνα σου θα σε ακούσουν κάτι θα γίνει όλοι είναι δίπλα μας, η Ελλάδα είναι δίπλα μας, αυτοί είναι βέβαιο ότι θα κάνουν τα αδύνατα δυνατά για να κινητοποιήσουν τους μηχανισμούς και να βρεθεί τρόπος να σωθούμε», σημειώνει.

 

Όπως λέει αυτήν την ώρα είναι καλά και μαζί με άλλες 5 Ελληνίδες και μία Ολλανδέζα είναι σε δημόσιο νοσοκομείο στο Λέτσε. Τώρα όμως δεν νιώθει ακόμη εντελώς ανακουφισμένη. Περιμένει να δει το σύζυγό της ο οποίος παραμένει στο πλοίο αφού όμως μας εξηγεί δόθηκε προτεραιότητα για τη μεταφορά παιδιών και γυναικών σε πρώτη φάση: «Δε μπορώ να είμαι ήρεμη, περιμένω το σύζυγό μου, όταν τον δω όταν το νιώσω κοντά μου τότε θα είμαι ξανά ήρεμη ότι όλο αυτό το φρικτό όνειρο έχει τελειώσει, με αίσια έκβαση για όλους», μας λέει και ξεσπά σε κλάματα.

Έβλεπα καπνούς… είπα.. Θεέ μου βοήθα μας

Η 44χρονη Ράνια Θηραίου ταξίδευε με το σύζυγό της διότι θα πήγαιναν διακοπές στη Γερμανία όπως μας εξηγεί για την περίοδο των γιορτών. Η ίδια είναι μία γυναίκα η οποία γεννήθηκε μεν στην Αθήνα αλλά εδώ και πάρα πολλά χρόνια ζει στην Αμοργό ούσα επιχειρηματίας και μάλιστα διατηρώντας μία μεγάλη ξενοδοχειακή μονάδα. Παντρεύτηκε πριν 6 χρόνια με τον εκλεκτό της καρδιάς της το Γιάννη Βάσσαλο διακεκριμένο αρχιτέκτονα και ζούσαν στους δικούς τους ρυθμούς ευτυχίας. Τα ταξίδια ήταν μέρος της ζωής τους και το συγκεκριμένο ταξίδι το έχει κάνει πολλές φορές αλλά όπως σημειώνει όχι με τέτοιου είδους πλοίο. Διαβάστε πως περιγράφει τα εφιαλτικά λεπτά που εκείνη αντιλήφθηκε ότι κάτι κακό συνέβαινε: «Ξύπνησα όταν άκουσα μία αναγγελία στα αγγλικά που απευθυνόταν στο πλήρωμα στη λογική να συγκεντρωθούν στο κατάστρωμα. Ταράχτηκα σαν να είχα ένα κακό προαίσθημα. Γυρνώ το κεφάλι μου προς το τζάμι της καμπίνας και παθαίνω το πρώτο σοκ όταν αντιλαμβάνομαι πως βλέπω καπνούς. Βγήκα από την καμπίνα. Πανικός παντού, αναστάτωση. Μύριζε καπνός παντού. Ένα καμαρότος έτρεχε πανικόβλητος στο διάδρομο και έλεγε στον κόσμο να βγει έξω.

Βαθμοφόροι του πλοίου πουθενά, δεν είδα κανέναν. Και σκεφτείτε τι συνωστισμός επικρατούσε αφού υπήρχε μόνο μία έξοδος κινδύνου. Βγήκαμε στο κατάστρωμα. Παγωμένοι όλοι μας.

Κρατούσα το χέρι του άντρα μου και μου έλεγε κάνε κουράγιο όλα καλά θα πάνε. Φωνές, κλάματα, παντού ένα πανικός. Κρύο, βροχή, φωτιά… Δε μπορώ ακόμη να συνειδητοποιήσω ποια ήταν η πρώτη μου σκέψη εκείνη τη στιγμή. Σίγουρα το ένστικτο επιβίωσης. Θα σας μεταφέρω όμως μία συγκλονιστική εικόνα που θα μου μείνει μετά από όλο αυτό… Όλοι οι επιβάτες από φόβο, από ανάγκη να πάρει ο ένας κουράγιο από τον άλλο κρατούσαμε τα χέρια μας και πέφταμε ο ένας στην αγκαλιά του άλλου για να ζεσταθούμε. Εκεί κατάλαβα ότι είναι σημαντικό να παραμείνεις ψύχραιμος. Για αυτό και είπα θα το παλέψουμε και έτσι μπήκα σε όλη αυτή τη διαδικασία να μιλάω με δημοσιογράφους που κάλυπταν το ρεπορτάζ και να τους μεταφέρω ότι πληροφορία και εικόνα είχα. Ζητούσα βοήθεια και ήξερα ότι όσο περισσότερο ψύχραιμη είμαι τόσο καλύτερα θα εξελιχθεί η κατάσταση».

Το πλοίο ήταν ακατάλληλο για επιβατικό κοινό

Για τη Ράνια δεν ήταν η πρώτη φορά που έκανε αυτό το ταξίδι. Τραγική ειρωνεία το ότι θα ταξίδευε με άλλο πλοίο την προηγούμενη μέρα αλλά τελικά άλλαξε η ημερομηνία που θα φεύγανε με το σύζυγό της: «Εννοείται ότι κανείς δεν μας ενημέρωσε ότι το συγκεκριμένο πλοίο θα μας μετέφερε στον προορισμό μας. Το οποίο δεν ήταν για επιβατικό κοινό. Αν το ξέραμε δε θα φεύγαμε ποτέ με αυτό. Όσο για το ότι υπήρχαν άνεμοι 9 και 10 μποφόρ έχω να σας πω ότι έχω κάνει πολλές φορές ταξίδι με κακές καιρικές συνθήκες γνωρίζοντας ότι τα πλοία στα οποία επέβαινα δεν αντιμετώπιζαν προβλήματα και πως μπορούσαν να κάνουν ταξίδι έστω και με δύσκολες καιρικές συνθήκες. Σας λέω ότι έχω ταξιδέψει ακόμη και με 11 μποφόρ. Αλλά με συγκεκριμένα πλοία. Αν ήξερα που θα έμπαινα δε θα έμπαινα ποτέ φυσικά. Κανείς όμως δεν μας ενημέρωσε. Και βέβαια όταν επιβιβαστήκαμε και είδαμε ότι ήταν φορτηγό πλοίο υπήρχαν πάρα πολλές διαμαρτυρίες από πολλούς επιβάτες», σημειώνει.

Περιμένω να δω ζωντανό και στο πλευρό μου το σύζυγό μου

Η Ράνια σημειώνει πως αν δεν ήταν μαζί της ο σύζυγός της δε θα μπορούσε να το διαχειριστεί όλο αυτό: «Αυτός μου έδινε κουράγιο, μου έλεγε ηρέμησε όλα καλά θα πάνε. Τον κρατούσα αγκαλιά και ένιωθα ασφάλεια και σιγουριά, το πίστευα. Όταν ξεκίνησε επιτέλους μετά από ένα άγριο ψυχολογικό βάναυσο θρίλερ που ζήσαμε η επιχείρηση διάσωσης φτάνει η στιγμή που πρέπει να ανέβω στο ελικόπτερο. Του λέω του άντρα μου που να πάω μόνη μου, χωρίς εσένα δεν πάω πουθενά. Αλλά η εντολή ήταν σαφής γυναίκες και παιδιά θα ήταν οι πρώτοι που θα έπρεπε να ανέβουν στα ελικόπτερα. Του κρατούσα το χέρι μέχρι και τη στιγμή που με ανέβασαν πάνω. Σε λίγες ώρες θα είμαστε μαζί και πάλι, όλα θα πάνε καλά μου είπε ξανά, ελπίζω όλα να έχουν αίσια έκβαση τον περιμένω για να ηρεμήσω».

\

http://www.protothema.gr/

spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img

Τα social μας

4,101FansLike
6,990FollowersFollow
119SubscribersSubscribe

Τα Αγαπημένα

Sitemap